EN WE NOEMEN HEM…..

Tegenwoordig krijgen kinderen vaak een naam die de ouders mooi vinden, vernoemen naar een familielid zoals een grootvader of grootmoeder komt tegenwoordig weinig meer voor. Tot in de 20e eeuw was dat heel anders, toen was het heel normaal om kinderen te vernoemen naar familieleden.

Zonen

De eerste zoon werd vernoemd naar de vader van de vader.
De tweede zoon werd vernoemd naar de vader van de moeder
De derde zoon werd vernoemd naar de oudste broer van de vader
De vierde zoon werd vernoemd naar de oudste broer van de moeder
De vijfde zoon werd vernoemd naar de tweede broer van de vader
De zesde zoon werd vernoemd naar de tweede broer van de moeder
enz.

Dochters

De eerste dochter werd vernoemd naar de moeder van de moeder
De tweede dochter werd vernoemd naar de moeder van de vader
De derde dochter werd vernoemd naar de oudste zus van de moeder
De vierde dochter werd vernoemd naar de oudste zus van de vader
De vijfde dochter werd vernoemd naar de tweede zus van de moeder
De zesde dochter werd vernoemd naar de tweede broer van de moeder
enz.

Twee zonen, zelfde naam

Als uw stamboom een paar generaties terug gaat zult u in bijna ieder gezin één of meer kinderen tegen komen die op jonge leeftijd zijn overleden. Vaak is het dan zo dat het eerste kind dat geboren wordt na het overlijden, de naam van het overleden kind krijgt. Toch kunt u er niet altijd vanuit gaan dat, als u twee kinderen tegen komt die dezelfde naam hebben, het oudste kind jong overleden is. Sommige families vonden het vernoemen van een bepaald familielid zo belangrijk dat ze twee kinderen dezelfde naam gaven. De ene zoon kreeg dan bijvoorbeeld de naam Jan Pieter en de andere zoon noemden ze Jan Jacob. Door Jan Pieter de roepnaam Jan te geven en Jan Jacob de roepnaam Pieter konden de twee kinderen toch uit elkaar gehouden worden.

Misschien vind je dit ook leuk...

Reacties gesloten.