BRINTA, WIE IS ER NIET GROOT MEE GEWORDEN

Brinta dankt zijn naam aan BReakfast INstant TArwe. De pap gemaakt van gebroken tarwe was voor het eerst te koop in 1944 en de productie werd gedaan in de fabriek van W.A. Scholten in Foxhol.

Bron: HAMG

De tweede wereldoorlog

Tijdens de tweede wereldoorlog werden de fabrieken van W.A. Scholtens niet gekwalificeerd als chemische-, maar als voedingsmiddelenfabriek. Hierdoor kon de fabriek open blijven tijdens de oorlogsjaren maar er was wel een verbod op de export. Daarom moesten er manieren gevonden worden om de fabriek toch draaiende te houden.

Geïnspireerd door de cornflakes die dhr. Möller in Amerika had gezien bleef hij tijdens de oorlog experimenteren met als resultaat dat hij op 3 november 1944 octrooi aanvroeg voor “een direct voor de consumptie gereed voedingsmiddel uit granen”. Frederik André Möller, zou doorgroeien tot holdingdirecteur van het bedrijf.

De avonturen van Bert en Bettie Brinta

In 1956 heeft Brinta de serie “De avonturen van Bert en Bettie Brinta” uitgegeven. De verhaaltjes waren geschreven door H.D. Hildebrand, onder andere bekend van Bolke de Beer. Gerard van Straten maakte de tekeningen. Voor vijf merknaampjes en een postzegel van 25 cent voor de verzendkosten kreeg je een boekje thuisgestuurd. Om alle zes de boekjes te kunnen krijgen moest er heel veel brinta gegeten worden. In een pak zat 500 gram en 2-3 eetlepels waren genoeg voor een bordje brinta.

Bron: Limburgsch dagblad
17-10-1956

Reinier Paping en de elfstedentocht 1963

De bekendheid van het merk Brinta steeg tot een hoogtepunt in 1963 toen elfstedentocht winnaar Reinier Paping op een vraag van Joop van Zijl antwoorde dat hij van tevoren een bord Brinta had gegeten. Na deze opmerking waren de pakken Brinta niet aan te slepen.

Bron: Algemeen Handelsblad
22 januari 1963

Salomonella

In 1994 verdwenen de pakken Brinta voor 4 maanden uit de winkels in verband met een salmonella bacterie. Sommige mensen vonden dit zo erg dat ze op het prikbord in de supermarkt een oproep deden. Als iemand nog Brinta in huis had wilden ze dat graag overnemen. Reinier Paping keek reikhalzend uit naar het moment dat de Brinta weer in de winkel zou liggen. Ook voor diegenen die niet reikhalzend uitkeken was het niet te missen dat de Brinta weer in de winkels lag. In één week tijd werd 90 keer een reclamespotje op de televisie vertoond om iedereen te laten weten dat Brinta weer verkrijgbaar was.

Na verschillende fusies en overnames werd besloten de fabriek in Foxhol te sluiten en de productie van Brinta elders voort te zetten. Het laatste pak met 500 gram Brinta kwam in Foxhol van de band op donderdag 27 oktober 2005.

Brinta was het eerste product met predikaat “goedgekeurd door nederlandse vereniging van huisvrouwen”. In de jaren 50 en 60 een gezaghebbend keurmerk.

Misschien vind je dit ook leuk...

Reacties gesloten.